Либоси муҳофизатӣ барои наҷот додани одамон, наҷот додани маводи арзишманд ва дар муддати кӯтоҳ ба минтақаҳои сӯзишворӣ ва дигар ҷойҳои хатарнок ворид карда мешавад. Сӯхторони об бояд таппончаи об ва муҳофизати сӯзишвории баланди ҷаҳонро ҳангоми иҷрои вазифаҳои ҷангӣ истифода баранд. Новобаста аз он ки маводи оташфишон чӣ қадар хуб аст, он дар аланга дар муддати тӯлонӣ сӯзонида мешавад.

Инро ба таври қатъӣ манъ аст, ки онро дар ҷойҳо бо химиявӣ ва радиоактивӣ истифода баред.

Бояд бо таҷҳизоти ҳавоӣ ва таҷҳизоти иртибот ва ғайра муҷаҳҳаз карда шавад, то истифодаи кадрҳо дар ҳолати муқаррарии нафаси муқаррарӣ, инчунин бо корманди фармондеҳӣ тамос гирад.