Муқаддима нардбонони оташ

Зинапояи оташ як нардбонест, ки дар раванди ҷангии оташ истифода мешавад.

Вижагиҳо:

1. Пайвастшавӣ байни асои қадпо ва асои рост раванди махсуси ҷубронпулиро қабул мекунад

2. Дар маҷмӯъ се бахши зинапоя дар якҷоягӣ, ва нажодҳо метавонанд бо ёрии лӯхтакҳо, блокҳои шукарат ва кашишҳо бардошта шаванд

3. Барои қонеъ кардани эҳтиёҷоти истифодаи дарозтар, дарозӣ кӯтоҳ кунед ва онро қулай кунед ва истифода баред.

Масъалаҳои зеринро истифода баред:

1. Пеш аз истифодаи нардбон бояд кадом омодагӣ анҷом дода шавад

1. Боварӣ ҳосил кунед, ки ҳама ривақтҳо, чормағзҳо ва қисмҳои спектаклҳо маҳкам пайваст карда мешаванд, сутуни зинагӯӣ ва боэътимоданд

2. Нардгоҳ тоза нигоҳ дошта мешавад, озод аз равған, равған, рангҳои тар, лой, барф ва дигар моддаҳои лағжанда

3. Пойафзоли оператор нигоҳ дошта мешаванд ва пӯшидани пойафзоли чармӣ манъ аст

Дуюм, бо кадом мушкилиҳо бояд дар истифодаи зинапояҳо диққат дода шаванд

1. Вақте ки шумо хаста мешавед, одамонро истифода набаред, маводи мухаддир, нӯшидани машрубот ва маъюбон

2. Баланд бардошта бояд дар хоки устувор ва устувор ҷойгир карда шавад. Дар болои ях, барф ё сатҳи хоки лағжиш манъ карда шудааст ва таҷҳизоти собит манъ аст

3. Боҷӣ дар вақти истифода аз оммавии ҳадди аксар манъ карда шудааст

4. Истифодаи гуноҳҳои сахт манъ карда шудааст

5

6. Вақте ки ба боло баромадан, шахс ба зинапоя рӯ оварда, бо ҳарду дастҳо рӯбарӯ мешавад ва маркази ҷозибаро дар маркази дуввуми нардбон нигоҳ медорад.

7. Дар қадамҳо дар давоми 1 фетрал аз зинапоя дар амалиёт истед, ҳамеша баландии бехатарии 1 метрро нигоҳ доред

8. Вақте ки шумо кор мекунед, аз болои саратон зиёд набошед, то ки тавозуни худро аз даст надиҳед ва хатарро аз даст надиҳед

9. Усули бевосита аз як паҳлӯи зинапоя ба тарафи дигар манъ карда шудааст